Szanowny Panie Prezydencie,
Zwracam się do Pana jako obywatelka Rzeczypospolitej Polskiej z publicznym wezwaniem do podjęcia działań mieszczących się w konstytucyjnych kompetencjach Prezydenta. Nie proszę o rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy zamiast właściwych organów. Proszę o reakcję wobec sprawy, która ujawnia poważny problem funkcjonowania demokratycznego państwa prawnego.
Od maja 2018 r. konsekwentnie domagam się prawidłowego zastosowania prawa polskiego i prawa Unii Europejskiej w sprawie koordynacji świadczeń rodzinnych pomiędzy Polską a Niemcami. Przekazywałam dokumenty, składałam wyjaśnienia, korzystałam ze środków prawnych i współpracowałam z instytucjami obu państw. Mimo tego przez ponad osiem lat nie doprowadzono do rzetelnego i definitywnego zakończenia sprawy, podczas gdy jej skutki finansowe wykonywano wobec mnie na bieżąco.
Prawo istniało od początku.
Nowe decyzje nie stworzyły prawa mojej rodziny do świadczeń. Potwierdziły jedynie prawidłowe zastosowanie przepisów po latach błędnych rozstrzygnięć. Polska rodzina transgraniczna ma takie samo prawo do należnych świadczeń wychowawczych i rodzinnych jak każda inna uprawniona rodzina w Unii Europejskiej. Prawa rodzin nie są łaską urzędu.
Co państwo samo już stwierdziło
Wyrokami z 13.11.2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził bezczynność Wojewody Pomorskiego. Następnie Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej decyzjami z 16.10.2025 r. stwierdził nieważność wcześniejszych decyzji Wojewody z powodu rażącego naruszenia prawa:
DSZ-V.4321.3.41.2025.EHDSZ-V.4321.3.42.2025.EHDSZ-V.4321.3.43.2025.EHW następstwie tych rozstrzygnięć Wojewoda Pomorski wydał 23 i 26.01.2026 r. nowe decyzje, w których ustalono państwo właściwe dla poszczególnych okresów, zakres należnych świadczeń i wynik koordynacji:
001117/ZR/01/2026001179/ZR/01/2026001192/ZR/01/2026001163/SW/01/2026001195/SW/01/2026Trzech kwot nie wolno ze sobą utożsamiać
11 472 euro
Kwota dochodzona przez niemiecką instytucję. Nie jest ona równoznaczna z wynikiem późniejszego prawidłowego rozliczenia.
1 936 euro — możliwy zakres nakładania, nie uznany dług
Jest to suma niemieckich wypłat za możliwy wspólny okres 01.12.2017–30.04.2018 r. Nie stanowi ona podstawy do ponownego obliczania praw rodziny ani nie legalizuje wcześniejszych żądań i zajęć. Jeżeli organ uważa ją za wymagalną wobec rodziny, musi wykazać istniejącą podstawę prawną i uwzględnić dodatek dyferencyjny.
82 751,82 zł
Najwyższa kwota dochodzona w polskim postępowaniu egzekucyjnym. Wcześniej występowały kolejno kwoty 68 240,77 zł, 76 915,35 zł i 80 966,53 zł.
Wyliczenie kwoty 1 936 euro nie potwierdza ani żądania 11 472 euro, ani polskiej egzekucji sięgającej 82 751,82 zł i nie stanowi uznania długu. To trzy odrębne zagadnienia wymagające prawidłowego i przejrzystego rozliczenia.
Dlaczego apel ma charakter pilny
- Decyzje naprawcze z 23 i 26.01.2026 r. zasadniczo zmieniły wcześniejsze ustalenia.
- Mimo tego nie usunięto wszystkich skutków wcześniejszych działań administracyjnych i egzekucyjnych.
- Do dnia sporządzenia apelu odebrano już ponad 46 000 zł majątku, a szkoda nadal narastała.
- W aktach występują sprzeczne formularze R-017, różne dane wierzyciela, rachunki, kursy walut i daty przedawnienia.
- Środki pobrane w egzekucji pozostawały na rachunku technicznym lub depozytowym z powodu problemów z danymi wierzyciela albo rachunku do przekazania pieniędzy.
- Dokument oznaczony „Entwurf” — projekt — był wykorzystywany w toku sprawy.
- Na obywatelkę przerzucano ciężar wyjaśniania rozbieżności pomiędzy instytucjami Polski i Niemiec, choć obowiązek współpracy spoczywa na organach.
Ochrona państwa prawa
Apel wskazuje w szczególności na znaczenie art. 2, 7, 30, 32, 45, 64, 77 i 78 Konstytucji RP; zasad postępowania administracyjnego wynikających m.in. z art. 6, 7, 7b, 8, 9, 10, 11, 12, 35, 77 § 1 i 80 KPA; rozporządzeń (WE) nr 883/2004 i 987/2009; art. 41 i 47 Karty praw podstawowych UE oraz art. 6 i 13 EKPC i art. 1 Protokołu nr 1 do EKPC.
Państwo, które samo stwierdziło rażące naruszenie prawa i wydało decyzje naprawcze, nie może poprzestać na zmianie dokumentów. Powinno przywrócić stan zgodny z prawem i usunąć rzeczywiste skutki finansowe wcześniejszych działań.
Publiczny apel do Prezydenta RP
Wnoszę o wykorzystanie środków pozostających w granicach konstytucyjnych kompetencji Prezydenta RP oraz zwrócenie uwagi właściwych organów na konieczność:
- pełnego wykonania decyzji naprawczych wydanych po stwierdzeniu rażącego naruszenia prawa;
- usunięcia skutków decyzji wyeliminowanych z obrotu prawnego;
- przywrócenia stanu zgodnego z Konstytucją RP, prawem krajowym i prawem Unii Europejskiej;
- niezwłocznego zwrotu wszystkich środków pobranych w egzekucji na rachunek bankowy wskazany organom przez poszkodowaną;
- merytorycznej oceny wpływu decyzji z 23 i 26.01.2026 r. na dopuszczalność dalszej egzekucji;
- wyjaśnienia wszystkich udokumentowanych rozbieżności w aktach;
- zapewnienia, aby podobny mechanizm nie został zastosowany wobec innych rodzin.
Nie proszę o przywileje. Nie domagam się stworzenia nowych praw. Domagam się wyłącznie wykonania prawa, które obowiązywało od początku — oraz pełnego usunięcia skutków wieloletnich naruszeń.
Dlaczego ta sprawa dotyczy także innych rodzin
Podział kompetencji pomiędzy urzędy nie może prowadzić do sytuacji, w której każdy organ wykonuje tylko fragment swoich zadań, żaden nie doprowadza sprawy do definitywnego zakończenia, a wszystkie skutki finansowe nierozwiązanych sprzeczności ponosi rodzina. Ten apel jest wezwaniem do ochrony praworządności, rzeczywistego wykonywania prawa i odbudowy zaufania obywateli do państwa.